Çalışıyordu. Ta ki çalışmayana kadar.

Araç çalışıyordu.
Işıklar yanıyordu.
Direksiyon düzgündü.

“Şimdilik idare eder” denildi.

İlk gün geçti.
İkinci gün geçti.
Üçüncü gün, gösterge panelinde bir uyarı belirdi.

Sorun hasar değildi.
Sorun beklemekti.

Küçük bir darbe, zamanında ele alınmadığında büyümez.
Kullanılamaz hale gelir.

Sensör gecikir.
Parça bekler.
Atölye doludur.

Araç hâlâ oradadır.
Ama artık işe yaramaz.

Bu, sigortada sık görülen bir yanılgıdır:
“Çalışıyorsa acil değildir.”

Oysa birçok arıza aniden değil, birikirken durdurur.

İlk gün araç gider.
İkinci gün sınırlı gider.
Üçüncü gün, gitmez.

Hasar aynı hasardır.
Ama seçenekler azalmıştır.

İyi hasar yönetimi burada fark yaratır.
Hasarın büyüklüğüne değil, zaman çizelgesine bakar.

Ne zaman müdahale edilirse, o kadar çok çözüm vardır.
Ne kadar gecikilirse, o kadar az.

Araç bir gün durur.
O gün genelde en kötü gündür.

Çünkü karar, artık senin değildir.