Yükün Paylaşıldığını Hissetmek

İnsanlar sorunun çözülmesini ister.

Ama ondan önce, yükün tek başına olmadığını hissetmek ister.

Hasar anında yük ağırdır.

Karar yükü.

Takip yükü.

Belirsizlik yükü.

Bu yük tek başına taşındığında,

en küçük gecikme bile büyür.

Sigortada empati, “hallederiz” demek değildir.

Yükü gerçekten paylaşmaktır.

“Bunu ben takip ediyorum.”

“Burada senin yapman gereken bir şey yok.”

“Bu kısım bende.”

Bu cümleler süreci hızlandırmaz belki.

Ama omuzdaki ağırlığı indirir.

CAN Sigorta’da yük paylaşımı görünmezdir.

Gösterilmez.

Abartılmaz.

Ama hissedilir.

İnsan, kontrolün güvende olduğunu hissettiğinde rahatlar.

Ama yükün paylaşıldığını hissettiğinde

nefes alır.

1958’den bugüne değişmeyen gerçek şudur:

Sigortada rahatlama,

çözümle değil;

yükün bölüşülmesiyle başlar.

Bu yüzden bazı müşteriler süreci anlatamaz.

Ama şunu söyler:

“Yalnız değildim.”