Yılmazköy köy girişinde en belirgin davranışlardan biri, yerleşim alanı başladığı halde ana yol ritminin bir süre daha sürdürülmesidir. Sürücü fiziksel olarak köye girmiş olsa bile zihinsel olarak hâlâ ana yolda ilerlediğini hisseder. Bu yüzden hız, dikkat ve takip alışkanlığı hemen değişmez.

Köy girişinde ise yolun işlevi farklıdır. Park eden araçlar, daralan görüş, yaya hareketi ve kısa mesafeli dönüşler devreye girer. Ancak sürücü bu yeni düzeni birkaç yüz metre gecikmeyle okumaya başlar. Risk tam bu geçiş koridorunda oluşur. Yol değişmiştir, ama davranış henüz değişmemiştir.

Bu durum özellikle akşam saatlerinde daha belirgindir. Gün sonu yorgunluğu ve eve varma eğilimi, sürücünün davranışını daha otomatik hale getirir. Köy girişinde hız düşmesi gerekirken bu daha geç olur. Aynı anda bir yaya ya da park manevrası ortaya çıkarsa tepki süresi kısalır.

Yılmazköy köy girişinde risk, köyün dar olmasından değil, ana yol ritminin yerleşim başladığı halde devam etmesinden doğar. Geçiş fiziksel olarak kısa, davranışsal olarak ise daha uzundur. Bu yüzden giriş noktası yalnızca bir sınır değil, bir adaptasyon testi haline gelir.