Üniversite Saatlerinde Kaza Deseni

Ada Genelinde Tekrar Eden Bir Gerçek

Ada genelinde üniversite çevrelerinde yaşanan kazalar tesadüf değildir. Aynı saatlerde, benzer davranışlarla, benzer hasar türleri tekrar eder. Ancak sahadaki dosyalar şunu net biçimde gösteriyor: bazı bölgelerde bu tekrar çok daha yoğun yaşanır.

Bu yoğunluk özellikle üç ana aks etrafında belirginleşir.
Doğu Akdeniz Üniversitesi çevresinde Salamis Yolu, Girne’de Girne Amerikan Üniversitesi çevresinde Karaoğlanoğlu Yolu, Lefkoşa’da ise Yakın Doğu Üniversitesi hattında Dikmen Yolu.

Bu üç bölgede, sayı anlamında birbirine çok benzeyen dosyalar defalarca görülmüştür.

Bu yolların ortak özelliği, yalnızca üniversiteye hizmet etmemeleridir. Aynı anda yerleşim alanlarını, ana arterleri, yan yolları ve ticari hareketliliği taşırlar. Üniversite saatleri geldiğinde bu yapı, kısa sürede yoğunlaşır ve akış bozulur.

Özellikle ders giriş ve çıkış saatlerinde trafik ani şekilde artar. Ani artış, sürücülerin hazırlıksız yakalanmasına neden olur. Bir kısmı yolu ezbere kullanan yerel sürücüler, bir kısmı bölgeye yabancı öğrenciler, bir kısmı ise servis ve ticari araçlardır. Bu karışım, riskin kaynağını oluşturur.

Bu bölgelerde görülen kazaların büyük bölümü yüksek hızdan değil, karar anlarından doğar. Ani duruşlar, beklenmedik şerit değişimleri, yan yollardan kontrolsüz katılım ve park halindeki araçlara temaslar dosyalarda tekrar tekrar karşımıza çıkar.

Salamis Yolu’nda bu durum özellikle akşamüstü saatlerinde belirgindir. Geniş gibi görünen yol, çok sayıda giriş çıkış barındırır. Sürücü hızlanır ama çevresel riskleri kaçırır. Karaoğlanoğlu Yolu’nda ise yolun daralması ve üniversite yerleşkesiyle iç içe olması, manevra hatalarını artırır. Dikmen Yolu’nda ise yükselti, görüş açısı ve yoğun saatlerdeki sabırsızlık birleşir.

Sigorta dosyaları açısından bu kazalar genellikle küçük ama çok sayıdadır. Tampon hizasında temaslar, hafif çarpmalar, park hasarları. Teknik olarak büyük hasar üretmezler ancak dosya adedi yüksektir. Bu da süreç yönetimini zorlaştırır.

Dikkat çekici olan şudur:
Bu üç bölgede açılan dosyaların fotoğrafları, anlatıları ve zaman damgaları birbirine şaşırtıcı derecede benzer. Aynı saatler, aynı yol kesitleri, benzer hasar tipleri. Bu, tekil kaza değil; desen demektir.

Üniversite saatlerinde yaşanan kazalar, sigorta açısından sürpriz değildir. Sürpriz olan, bu desenin fark edilmemesidir. Çünkü risk burada hızdan değil, alışkanlıktan ve yoğunluğun zamanlamasından doğar.

Sonuç olarak ada genelinde üniversite çevrelerinde kazalar sık görülür. Ancak Salamis Yolu, Karaoğlanoğlu Yolu ve Dikmen Yolu gibi akslar, sayı ve tekrar açısından açık biçimde öne çıkar. Bu yollar, sigorta hafızasında artık birer risk sahnesidir.

Sigortada önemli olan tek bir kaza değil, aynı kazanın nerede ve ne zaman tekrar ettiğidir. Üniversite saatleri de bu tekrarın en net okunduğu zaman dilimidir.