Sokak Aynı Kaldı, Hasar Neden Değişmedi?

Bugün açılan birçok hasar dosyası yeni görünür.

Yeni araçlar. Yeni boyalar. Yeni teknolojiler.

Ama sokaklara dikkatle bakıldığında şu gerçek ortaya çıkar:

Değişen hasar değil, sıkışan ortamdır.

1960’lardan bugüne şehir içi konut sokaklarının çoğunda yol genişliği aynıdır.

Binalar değişmiş, cepheler yenilenmiş olabilir.

Ama sokak, aynı sokaktır.

1960–70’ler: Toleransın Olduğu Yıllar

1960’lı ve 70’li yıllarda:

• araçlar daha küçüktü
• park geçiciydi
• sokaklar nefes alıyordu

Araçlar sokakta dururdu ama birbirine yapışmazdı.

Temas ihtimali vardı, ama tolerans yüksekti.

Hasar vardı.

Ama daha seyrek ve daha görünürdü.

Bugün: Aynı Sokak, Daha Büyük Araçlar

Bugün aynı sokakta:

• araçlar daha geniş
• park süreleri daha uzun
• boşluklar milimlerle ölçülür

Sokak genişlemedi.

Ama araçlar büyüdü.

Bu da şu sonucu doğurdu:

Temas kaçınılmaz hale geldi, ama fark edilmesi zorlaştı.

Hasar sayısı arttığı için değil,

fark edilmeyen temaslar çoğaldığı için dosyalar çoğaldı.

Hasar Değil, Davranış Süreklidir

Katman 3’ün temel farkı şudur:

Hasar tekrar etmez.

Davranış tekrar eder.

• Dar alanda park etme
• “Bir şey olmaz” toleransı
• Sessiz temasları fark etmeme
• Hasarı anla değil sonuçla tanımlama

1960’larda “kimse görmedi” deniyordu.

Bugün “kimse çarpmadı” deniyor.

Kelime değişti.

Davranış değişmedi.

Zaman Hasarı Taşımaz, Açığa Çıkarır

Bu yüzden bazı dosyalar:

• yeni görünür
• ama tanıdık gelir

Çünkü zaman:

• hasarı üretmez
• deseni görünür kılar

Aynı sokak,

aynı sıkışma,

aynı sonuç.

Neden Bu Bir Heritage Yazısıdır?

Çünkü bu metin:

• tekil bir olayı anlatmaz
• bugünü suçlamaz
• geçmişi romantize etmez

Sadece şunu söyler:

Bugünkü hasar, dünkü mekânın devamıdır.

Bu, sigorta hafızasının derinliğidir.

Sessiz Kapanış

Sokak değişmedi.

Araçlar büyüdü.

Hasar yeni değil.

Sadece daha sıkışık.