Poliçede Yazmayan Bir Gün

Kaza dün oldu.
Bugün telefon daha çok çalıyor.

Dün her şey netti. Fotoğraflar çekildi. Tutanak tutuldu. Araç kenara alındı. “Tamam” dendi. O an herkes rahatladı. Çünkü kaza anı görünürdür. Gürültülüdür. Somuttur.

Ama poliçede yazmayan gün bugündür.

Bugün, herkesin aynı soruyu sorduğu gündür.
Bugün, aynı hikâyeyi beşinci kez anlattığın gündür.
Bugün, “henüz sistemde görünmüyor” cümlesiyle tanışırsın.

Sigorta metinleri kazayı anlatır.
Ertesi günü anlatmaz.

Sabah telefon çalar. Servis arar.
Biraz sonra eksper.
Sonra karşı taraf.
İş yeri.
Aile.

Aynı cümleler tekrar tekrar kurulur.
Aynı detaylar yeniden açıklanır.
Herkes haklıdır ama kimse net değildir.

İnsanlar kazayı değil, aksamayı yaşar.

Araba çalışmıyordur belki ama asıl duran şey rutindir. İşe gidiş. Çocukların programı. Günün temposu. Küçük bir hasar, beklenmedik şekilde büyük bir boşluk açar.

İşte bu yüzden sigorta çoğu zaman yanlış anlaşılır.

Sigorta kazayı çözmez.
Sigorta ertesi günü taşır.

Poliçelerde limitler vardır. Teminatlar vardır. Ama “bugün kaç kişi arayacak”, “kaç farklı yere açıklama yapacağım”, “ne zaman netleşecek” gibi sorular yazmaz.

Çünkü bunlar teknik değildir.
İnsandır.

Bugün insanlar sabırsız değildir. Belirsizliğe tahammülsüzdür. Bir şeyin gecikmesine değil, nedenini bilmemeye zor dayanırlar.

Bu noktada sigortanın gerçek işlevi ortaya çıkar.

Birinin “şu anda bu aşamadayız” demesi.
Birinin süreci özetlemesi.
Birinin beklentiyi doğru yere koyması.

Bu, hasarı küçültmez. Ama yükü hafifletir.

Çoğu yanlış karar bugün alınır. İnsanlar sabahın karmaşasında acele eder. Yanlış servisi seçer. Yanlış onarıma razı olur. Sadece sürecin bitmesini ister.

Oysa doğru yönlendirme erken gelirse gün yeniden şekillenir. Zaman geri gelmez ama kontrol geri gelir.

Sigortanın değeri tam burada ölçülür.
Kaza anında değil.
Ertesi gün.

İnsanlar poliçeyi hatırlamaz. Ama bugün nasıl hissettiklerini hatırlar. Telefonun açılıp açılmadığını. Birinin süreci sahiplenip sahiplenmediğini.

Sigorta çoğu zaman teminat eksikliğinden değil, iletişim boşluğundan zarar görür.

“Poliçede yazmayan bir gün”, aslında herkesin yaşadığı ama kimsenin adını koymadığı gündür.

Ve iyi sigorta, o günü görünmez kılabilendir.