Panikten Sakinliğe Giden İlk Cümle

Panik sessizdir.

Çoğu zaman bağırmaz.

Sadece acele ettirir.

Bir hasardan sonra söylenen ilk cümle, sürecin tamamını belirler.

Teknik olarak doğru olabilir.

Ama duygusal olarak yanlışsa, gerilim artar.

İnsan o anda bilgi aramaz.

Önce denge arar.

“Merak etmeyin, buradayız.”

“Önce bir nefes alalım.”

“Adım adım gideceğiz.”

Bu cümleler hasarı küçültmez.

Ama paniği indirir.

Sigortanın gücü, çoğu zaman formda değil;

ilk temasta ortaya çıkar.

O ilk cümle, karşı tarafın kalp atışını yavaşlatabiliyorsa,

geri kalan her şey daha kolay ilerler.

CAN Sigorta’da ilk cümle, süreci başlatmak için değil;

insanı sakinleştirmek için kurulur.

Çünkü panik altındaki bir insan,

ne belgeyi doğru gönderir

ne de yönlendirmeyi duyar.

1958’den bugüne değişmeyen gerçek şudur:

Sigortacılıkta doğru kelime,

doğru teminattan önce gelir.

Bu yüzden bazı dosyalar daha başında yumuşar.

Ne hasar küçüktür

ne süreç kısadır.

Ama ton doğrudur.

Ve müşterinin zihninde tek bir iz kalır:

“O an yalnız değildim.”