Normalleştirmek: Hasarın Günlük Hayatın Parçası Sanılması

📍 Lefkoşa – Kumsal Bölgesi

Bazı hasarlar, yaşandığı için değil, alışıldığı için tehlikelidir. Lefkoşa Kumsal bölgesinde tekrar eden küçük hasarların önemli bir bölümü, sürücüler tarafından artık olağan kabul edilen durumların sonucudur. Hasar bir istisna olmaktan çıkar, günlük hayatın doğal bir parçası gibi algılanır.

Bu normalleşme genellikle küçük temaslarla başlar. Aynada bir çizik, tamponda hafif bir iz, kapı kenarında sürtme. İlk başta dikkat çeker. Sonra önemini yitirir. “Buralar dar”, “Herkesin başına geliyor”, “Büyütülecek bir şey değil” gibi cümleler, zihinsel savunma mekanizmasına dönüşür.

Kumsal sokaklarında bu düşünce özellikle sık tekrar eden mikro hasarlarda görülür. Aynı sokakta, benzer saatlerde, benzer izler oluşur. Sürücü, hasarın nedenini sorgulamak yerine sonucu kabullenir. Bu kabulleniş, davranışı değiştirme ihtiyacını ortadan kaldırır.

Normalleşen hasarın en riskli yönü, uyarı işlevini kaybetmesidir. Hasar artık bir sinyal değil, arka plan gürültüsüdür. Oysa her küçük iz, daha büyük bir temasın habercisi olabilir. Normalleşme bu bağı koparır.

Hasar kayıtlarında dikkat çeken bir başka nokta da şudur: Normalleştirilen küçük hasarlar, zamanla daha büyük onarımlara zemin hazırlar. Çünkü aynı davranış devam eder. Aynı risk tekrar edilir. Fark sadece hasarın boyutudur.

Lefkoşa Kumsal’da bazı araçların ve sokakların yıllar boyunca benzer hasar profilleri üretmesi, bu zihinsel eşikle ilgilidir. Hasar artık “olabilecek bir şey” olarak görülür. Önlenmesi gereken bir durum olarak değil.

Normalleştirmek, dikkatsizlik değildir.
Bir kabulleniştir.
Ve bu kabulleniş, riski kalıcı hale getirir.

Hasar alışılır.
Uyarı susar.
Döngü kapanır