Girne Yaya Geçitleri Görünür Ama Hesaba Katılmayan Risk
Girne’de yaya geçitleri herkes tarafından görülür. İşaretlidir, boyalıdır, tabelası vardır. Ancak sigorta dosyaları gösteriyor ki yaya geçitleri, sürücülerin en sık yanlış varsayım yaptığı noktalardan biridir. Sorun görünürlük değildir. Sorun, hesaplamaya dahil edilmemesidir.
Sürücüler yaya geçidini fark eder.
Ama etkisini küçümser.
Yaya Geçitleri Neden Risk Üretir?
Girne’de yaya geçitleri genellikle:
- Ana yol üzerinde
- Trafik akışını kesmeden konumlanmış
- Işıkla kontrol edilmeyen noktalardadır
Bu durum sürücüde şu algıyı yaratır:
“Yavaşlarım ama durmam gerekmez.”
Oysa yaya geçidi, hızdan çok öncelik değiştirir. Sürücü bunu refleksine eklemediğinde risk oluşur.
Tipik Bir Yaya Geçidi Hasarı Nasıl Oluşur?
Sigorta dosyalarında en sık görülen senaryo şudur:
- Araç akıcı şekilde ilerler
- Yaya geçide adım atar
- Öndeki araç ani fren yapar
- Arkadaki araç mesafeyi kapatmış olduğu için geç kalır
Sonuç:
- Düşük–orta hızda arkadan çarpma
- Tampon, sensör ve plaka hasarı
- “Yaya bir anda çıktı” ifadesi
Gerçekte yaya bir anda çıkmaz.
Sürücü, durma ihtimalini geç kabul eder.
Yaya Davranışı da Denklemi Değiştirir
Girne’de yayalar:
- Araçların duracağını varsayar
- Göz temasıyla güven hisseder
- Hızlı ve kararlı adım atar
Bu davranış, sürücü için ek baskı yaratır. Sürücü hem yayaya hem arkadaki trafiğe aynı anda tepki vermek zorunda kalır. En küçük gecikme zincirleme hasar üretir.
Sigorta Perspektifi
Yaya geçidi kaynaklı dosyalarda:
- Arkadan çarpma kusuru genellikle nettir
- “Yaya çıktı” savunması sonucu değiştirmez
- Hasar küçük görünür ama tekrar edicidir
Bu dosyalar yüksek tutarlı değildir.
Ama yüksek frekanslıdır.
Pratik Sürüş Gerçeği
Girne’de yaya geçidine yaklaşırken:
- Freni değil durmayı varsaymak
- Arkadaki aracın da duramayabileceğini düşünmek
- Takip mesafesini geçit öncesi bilinçli artırmak
- Yayanın kararlı davranacağını kabul etmek
en doğru yaklaşımdır.
Yaya geçitleri hız istemez.
Hazırlık ister.
Girne’de bu noktalarda yaşanan kazaların çoğu dikkatsizlikten değil, önceliğin geç fark edilmesinden kaynaklanır.