Dijital Çağda 1958 Refleksi Neden Hâlâ Gerekli

Dijital çağ hızın çağı.

Dakikalar saniyelere, süreçler tuşlara indi. Sigorta da bu akıştan payını aldı. Poliçe düzenlemek kolaylaştı. Teklif almak hızlandı. İletişim kesintisiz hale geldi.

Ama ilginç bir şey oldu.

Hız arttıkça, yanlış anlaşılma da arttı.

1958 refleksi dediğimiz şey teknolojiye karşı bir nostalji değildir. Aksine, teknolojinin en çok ihtiyaç duyduğu zihinsel frendir. Çünkü 1958’de sigorta yavaştı ama netti. Bugün hızlı ama çoğu zaman bulanık.

O yıllarda bir poliçe satılmazdı.

Bir risk anlatılırdı.

Bugün ise risk çoğu zaman tıklamanın gerisinde kalıyor. Kullanım şekli, istisnalar, sınırlar. Hepsi ekranda vardır ama zihinde değildir. Okunur ama anlaşılmaz. Kabul edilir ama içselleştirilmez.

Dijitalleşme sigortayı erişilebilir kıldı.

Ama anlaşılır kılmadı.

1958 refleksi tam burada devreye girer.

Bu refleks şunu söyler:

“Bir şey yapılabiliyor diye, hızlı yapılmak zorunda değildir.”

Sigorta, hızlandıkça hassaslaşan bir alandır. Çünkü hatanın bedeli anında değil, gecikmeli çıkar. Poliçe düzenlenirken sorun yoktur. Hasar anında vardır.

Bu yüzden dijital çağda güven, teknik kapasiteden değil; davranış biçiminden doğar.

1958 refleksi, açıklamayı merkeze koyar.

Sınırları saklamaz.

Zor cümleleri atlamaz.

Müşterinin durup düşünmesine izin verir.

Bu bazıları için verimsiz görünür.

Ama uzun vadede en verimli yöntem budur.

Dijital ortamda herkes konuşur.

1958 refleksi ise dinler.

Bir ekran üzerinden yapılan işlem, karşılıklı bir bakışın yerini tutmaz. Ama doğru bir dil, bu boşluğu kısmen kapatabilir. Netlik, belirsizliği azaltır. Netlik güven üretir.

Bugün sigortada yaşanan birçok anlaşmazlık, kötü niyetten değil; eksik anlatımdan doğar. Dijital çağda bu eksiklik daha görünmez hale gelir. Çünkü her şey yapılmış gibi görünür.

1958 refleksi şunu hatırlatır:

Sigorta bir işlem değil, bir beklenti sözleşmesidir.

Beklenti doğru kurulursa teknoloji hızlandırır.

Yanlış kurulursa teknoloji sadece hatayı büyütür.

Bu nedenle bazı kurumlar dijitalleşirken yavaşlar.

Bazıları hızlanırken sadeleşir.

Bazıları ise sadece hızlanır.

CAN Sigorta gibi yapılar için 1958, bir kuruluş yılı değil; davranış pusulasıdır. Dijital araçlar değişir. Platformlar değişir. Ama risk anlatma biçimi değişmez.

Çünkü sigortada teknoloji ilerler.

İnsan davranışı ise tekrar eder.

Dijital çağda 1958 refleksi bu yüzden hâlâ gereklidir.

Hızın içinde durmayı,

kolaylığın içinde açıklamayı,

onlineyken bile net olmayı hatırlattığı için.

Ve bu refleks kaybolduğunda, en modern sistemler bile güven üretemez.