Aynı Ev, Üç Nesil, Aynı Risk

Miras Kalan Evlerde Değişmeyen Teminat Boşlukları

📍 Lapta

Lapta’da sahile paralel sokaklarda yürürken bazı evler hemen fark edilir.

Bahçesi yaşlı, duvarları kalın, planı sade.

Bu evlerin çoğu yalnızca bir yapıyı değil, üç ayrı neslin kararlarını taşır.

Ve ilginçtir:

Risk değişmez. Sadece sahipleri değişir.

Birinci Nesil: “Ev Sağlam, Bir Şey Olmaz” (1958–1975)

Bu evler yapılırken sigorta bir refleks değildi.

Yapılar kalın taş duvarlıydı, tek katlıydı, komşuluk yoğundu.

• Elektrik tesisatı basitti
• Su tesisatı sonradan eklenmişti
• Değer algısı “yaşamak” üzerineydi, “korumak” değil

Sigorta varsa bile genellikle:

• Sadece yangın düşünülür
• İçerik, sorumluluk, ek riskler konuşulmazdı

Risk vardı ama adı konmamıştı.

İkinci Nesil: “Babadan Kaldı, İdare Eder” (1980–2000)

Evler el değiştirdi.

Yeni sahipler yapıyı tanıyordu ama poliçeyi tanımıyordu.

Bu dönemde Lapta’da sık görülen tablo şuydu:

• Ev kısmen yenilenmiş
• Tesisat eski + yeni karışık
• Sigorta var ama yıllarca güncellenmemiş

En sık görülen boşluklar:

• Eksik içerik bedeli
• Yapı değerinin düşük beyanı
• Elektrik ve su kaynaklı hasarların kapsam dışı kalması

Risk artık görünür hale gelmişti ama hâlâ erteleniyordu.

Üçüncü Nesil: “Sigortam Var Sanıyordum” (2000–2026)

Bugün Lapta’da aynı evlerde bambaşka bir beklenti var.

• Ev yazlık olarak kullanılıyor
• Kimi zaman kiraya veriliyor
• İçerik değeri ciddi şekilde artmış durumda

Ama poliçeler çoğu zaman:

• Eski beyanlara dayanıyor
• Miras kalan alışkanlıkları taşıyor
• Modern kullanım şekline uyum sağlamıyor

Sonuç?

Hasar olduğunda şu cümle duyuluyor:

“Bu ev yıllardır sigortalıydı.”

Evet.

Ama doğru şekilde değil.

Değişmeyen Şey: Teminat Boşlukları

Üç nesil geçti.

Teknoloji değişti.

Araçlar, yaşam tarzı, beklentiler değişti.

Ama Lapta’daki miras evlerde aynı boşluklar tekrar ediyor:

• Güncellenmeyen yapı bedelleri
• İçeriğin hiç sigortalanmaması
• Sorumluluk risklerinin göz ardı edilmesi
• Kullanım şeklinin poliçeye yansıtılmaması

Bu bir ihmal değil.

Bu bir alışkanlık mirası.

Heritage’in Öğrettiği Şey

Sigorta bir belge değildir.

Sigorta, nesiller arası risk aktarımını durdurma aracıdır.

Lapta’daki bu evler bize şunu gösteriyor:

Eğer poliçe her nesilde yeniden düşünülmezse,

risk de her nesilde yeniden yaşanır.

Sessizce.

Aynı evde.

Aynı şekilde.