1999’da Gördük.
2025’te Tekrarlandı.**
Zaman geçti.
Risk geçmedi.
2025’te ortaya çıkan şey yeni değildi.
Tanıdıktı.
1999’da Ne Gördük?
1999’da gördüğümüz şey tekil bir olay değildi.
Bir yapısal zayıflıktı.
Şu üçlü birlikteydi:
O günlerde etki sınırlı kaldı.
Sistem yükü taşıdı.
Bu da yanlış bir rahatlama yarattı.
Neden Kaybolmadı?
Çünkü sorun çözülmedi.
Ertelendi.
-
Geçici önlemler kalıcı oldu
-
İstisnalar alışkanlığa dönüştü
-
Kısa vadeli çözümler, yapısal kararların yerini aldı
Zaman ilerledi.
Koşullar olgunlaştı.
2025’te Ne Geri Döndü?
2025’te geri dönen şey aynı zayıflıktı.
Daha gürültülü değil.
Daha ağır.
1999’da yönetilebilen yük,
2025’te sonuç üreten bir ağırlığa dönüştü.
Risk değişmedi.
Biriken etkisi görünür oldu.
Zaman Bir Tampon Değildir
Zaman riski azaltmaz.
Zaman riski test eder.
Eğer bir zayıflık yerinde bırakılmışsa,
zaman onu silmez.
Görmezden ne kadar dayanabileceğini ölçer.
Bu durumda cevap: yirmi altı yıl oldu.
Hafıza Bir Risk Aracıdır
Hafızası olmayan risk yönetimi tepkidir.
Hafızası olan risk yönetimi öngörüdür.
Hatırlayan kurumlar:
Kararı, tekrar yaşanmadan önce değiştirir.
Sürpriz ile Tanıma Arasındaki Fark
Sürpriz, olaylara tek tek bakanların payına düşer.
Tanıma, desenleri yıllar boyunca izleyenlerin.
2025’te yaşananlar,
1999’u hatırlamayanlar için yeniydi.
Hatırlayanlar için değildi.
Sessiz Bir Tespit
Bu bir geriye dönük yorum değil.
Bu bir süreklilik kaydıdır.
2025’te ortaya çıkan şey,
1999’dan kalan tamamlanmamış bir meseleydi.
CAN Sigorta
riskleri olaylar üzerinden değil, desenler üzerinden okur.