1967: Sigortanın Evrak Değil, İsim Olduğu Yıllar

1967’de sigorta bugünkü gibi konuşulmazdı.
Karşılaştırılmazdı.
Paketlenmezdi.

Sigorta, bir kelime değil, bir isimdi.

İnsanlar “poliçem var mı?” diye sormazdı.
“Kiminle çalışıyorsun?” diye sorardı.

Çünkü o yıllarda güven, kağıtla değil, yüzle kurulurdu.

Ofisler Küçüktü, Hafıza Büyüktü

1967’de bir sigorta ofisine girdiğinizde,
ilk dikkatinizi çeken şey evraklar değil,
insanlardı.

Masaların üstünde dosyalar vardı elbette.
Ama asıl kayıt, masanın arkasındaki kişideydi.

• Hangi sokakta oturduğunuz biliniyordu

• Aracınızın rengi hatırlanıyordu

• Ailenizin kaç kişi olduğu sorulmuyordu, biliniyordu

Sigorta, hayatın dışından bir şey değildi.
Hayatın içindeydi.

Bu yüzden bir araç sigortalanırken,
sadece metal değil,
hikâye kayda girerdi.

Evrak Sonradan Gelirdi

1967’de evrak vardı.
Ama merkezde değildi.

Önce:

• Tanışıklık olurdu

• Konuşma olurdu

• Söz verilirdi

Evrak, bu ilişkinin sonucu olarak hazırlanırdı.
Sebebi olarak değil.

Bugünden bakıldığında bu romantik görünebilir.
Ama o dönemin sistemi şaşırtıcı derecede sağlamdı.

Çünkü hafızaya dayanan sistemler,
kopmaya değil, devam etmeye yatkındır.

Neden 1967 Hâlâ Önemli?

Çünkü 1967 bir başlangıç yılı değil sadece.
Bir zihniyetin kaydıdır.

O yıl kurulan ilişkiler:

• Tek dosyalık değildi

• Tek nesillik değildi

• Tek araçlık hiç değildi

Bir isimle başlayan ilişki,
yıllar sonra oğula,
sonra toruna uzanabiliyordu.

Bu yüzden bazı sigorta kayıtları:

• Arşivde değil

• Bilgisayarda değil

• Hatırlayan insanlarda yaşadı

Bugünün Sistemleri Neyi Kaçırıyor?

Bugün sigorta:

• Daha hızlı

• Daha dijital

• Daha erişilebilir

Ama bir şeyi kaybetti.

Hatırlamayı.

Sistemler kaydeder.
Ama tanımaz.

1967’deki fark tam olarak buydu.

İnsan tanıyan bir sistem vardı.
Ve bu, risk yönetiminde sandığımızdan çok daha güçlüydü.

Hafıza Neden Sigortanın Kalbidir?

Çünkü risk tekrar eder.
Ama her zaman aynı yerde.

Bir sokağın su aldığını bilen biri,
haritaya bakmaz.

Bir aracın nerede park edildiğini hatırlayan biri,
rapor okumaz.

1967’de sigorta tam olarak buydu:
tekrarları tanıyan bir hafıza.

Bugün 1967’ye Neden Dönüyoruz?

Çünkü teknoloji ne kadar ilerlerse ilerlesin,
sigortanın özü değişmez.

Sigorta:

• Önce tanımak

• Sonra korumak

• En son belgelemek demektir

1967 bunu öğretmişti.

Bu yüzden bazı kurumlar için 1967 sadece bir tarih değildir.
Bir referans noktasıdır.

Bir sistemin hâlâ ayakta kalmasının nedeni,
ilk gün nasıl başladığını unutmamasıdır.

Bazı Yıllar Geçer, Bazıları Kalır

1967 geçen bir yıl değildir.
1967 kalan bir yıldır.

Çünkü o yıl sigorta:

• Evrak değildi

• Ürün değildi

• Kampanya hiç değildi

Bir isimdi.

Ve isimle başlayan şeyler,
kolay silinmez.